1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 [overzicht] - volgende

27/09/2012 - De ene Vlaamsgezinde is de andere niet ...

Eind 2011, bij de oprichting van onze lijst Affligem.nu, viel het doek over een jarenlang aanslepende onderhandeling met N-VA.

Omdat de waarheid zijn rechten heeft, wil ik hier graag een beeld geven van wat ik samen met de collega’s van Leefbaar Affligem heb beleefd met de woordvoerders van de Affligemse afdeling van N-VA. En omdat een campagne beter gaat over ons steengoede project voor ons dorp en niet over gekibbel van vroeger, hoop ik dat hiermee de kous af is. Maar wie me de vraag stelt heeft recht op een eerlijk antwoord. En de afgelopen weken kreeg ik deze vraag dikwijls … dus, op het verzoek van velen en slechts voor deze ene keer: de uitleg over hoe de ene Vlaamsgezinde de andere niet is.

Vooreerst dit nog: van àlles wat hierna beschreven staat heb ik bronnen en getuigen. Ik heb geen zin in modder gooien, maar als iemand het waarheidsgehalte van dit relaas in twijfel trekt, zal ik niet aarzelen om getuigen op te voeren of emails te publiceren die ik heb bijgehouden. Wie het schoentje past …

Mijn verhaal begint in 2003. Na de implosie van de Volksunie stap ik met 2 andere raadsleden van de VU mee in de N-VA, het nieuwe project van Geert Bourgeois. Wie daar niét bij is, is Guy Uyttersprot die niet in de overlevingskansen van N-VA gelooft en volgens sommigen met de VLD onderhandelt in Affligem waar hij zou willen hebben toetreden in ruil voor een job als medewerker van Dominique Guns – iets wat Guy overigens met klem ontkent. De parlementsverkiezingen die volgen zijn geen succes voor N-VA en de partij gaat in kartel met CD&V, wat voor mij geen optie is. Ik blijf niet langer lid van N-VA en vaar een onafhankelijke koers in de gemeenteraad met Leefbaar Affligem, dat in 2006 2 gemeenteraadsleden en een 1 ocmw-raadslid haalt. N-VA haalt in die periode 1 zetel voor Guy, die dan toch aan boord is gekomen, al dan niet toevallig nadat hij aan de slag kon als fractiemedewerker bij N-VA.

Fast forward naar eind 2009. N-VA had zich net weer losgekoppeld van CD&V en wou op eigen benen staan. Het was toen echter nog een heel klein partijtje dat het nog belange niet goed deed in de peilingen. Het was dus, om het in ’t Latijn te zeggen “in tempore non suspectu” dat ik gecontacteerd werd door N-VA-er Frank Van Gool, die op zoek was naar versterking voor zijn partij die toen (en nu) welgeteld één van de 21 gemeenteraadszetels in Affligem had. Frank had 2 fracties op het oog: Leefbaar Affligem (2 raadsleden en 1 ocmw-raadslid in de oppositie) en Visie (idem maar in de meerderheid samen met oa N-VA). Die keuze was niet onlogisch. 4 van deze 6 mandatarissen kwamen uit de VU-stal en hebben een brede basis bij Vlaamsgezinde en/of liberale kiezers – kort door de bocht zo ongeveer datgene waar ook N-VA voor staat. Omdat we de versnippering van Vlaamsgezinde krachten in de gemeenteraad ook geen goede zaak vonden, waren we er bij Leefbaar Affligem vrij snel uit: we wilden ingaan op het voorstel van N-VA om aan boord te komen.

Dat was echter zonder Guy Uyttersprot gerekend die meteen aan een indrukwekkende reeks vertragingsmanoeuvers begon. Vergaderingen om één en ander concreet te regelen werden één keer uitgesteld, dan nog eens en nog eens om tenslotte gewoon van de agenda te verdwijnen.

Emails die we stuurden werden niet beantwoord. Berichten op antwoordapparaten bleven onbeantwoord. We kregen, kortom, geen enkele reactie meer van N-VA toen we wilden ingaan op hun voorstel en dat praktisch wilden regelen. Hooguit kwam er een telefoontje van Frank Van Gool om de boel te sussen en een nieuwe meeting in ’t vooruitzicht te stellen.

We zijn intussen al goed in 2010 en ten einde raad vragen wij hulp aan Ben Weyts, lokaal volksvertegenwoordiger van N-VA. Ook van hem: geen énkele reactie.

Een heel jaar lang blijft deze cinema aan de gang. Al wat we via-via te weten komen is dat N-VA nu plots twijfelt en niet langer de oude VU-ers van Visie en Leefbaar Affligem samen aan boord wil, maar hoogstens één van hen. Kwestie van niet teveel invloed te verliezen aan stemmentrekkers en zelf de greep op “hun” afdeling te behouden. Door alles op de lange baan te schuiven, werd ook voorkomen dat we partijlid werden en meededen aan de bestuursverkiezingen. N-VA heeft in Affligem niet veel leden en dus kon die verkiezing makkelijk gestuurd worden. Het resultaat mocht er zijn. Samen met Guy bezetten diens vader, broer en schoonzus naast Frank Van Gool en diens echtgenote de sleutelposities.

Wij formuleren, stilaan ten einde raad, nog één keer onze voorstellen: we willen lid worden van N-VA en samen naar de verkiezingen gaan. Als alternatief willen we ook een kartelformule overwegen als ons lidmaatschap een bezwaar kan zijn. We vragen ook geen énkele garantie op een mandaat of een plaats op de lijst. Enkel dat er dan voor niémand een garantie is en dat het stemmenaantal beslist wie wat gaat doen na de verkiezingen. Een mooi democratisch principe, kortom.

Pas in mei 2011 zit N-VA eindelijk met ons samen en krijgen we de boodschap dat ze eigenlijk liever zouden hebben dat we met de VLD zouden samengaan om zo met N-VA een meerderheid te kunnen vormen – er is immers een afspraak tussen de twee dat ze samen een meerderheid gaan vormen als dat kan, na de verkiezingen. Mein Lieber Gott im Himmel …

Omdat we niet konden geloven dat N-VA nationaal dit zou laten gebeuren, besloten we contact op te nemen met N-VA buiten Affligem. Verschillende nationale kopstukken, parlementsleden en medewerkers van de partij kregen bezoek van ons en telkens kregen we een zeer verbaasde blik nadat we ons verhaal hadden gedaan met de belofte dat ze ’t eens gingen nakijken. Veel zoden zette het niet aan de dijk, want telkens kwam er de melding van een veto van Guy Uyttersprot die bevreesd was voor zijn positie als kopman. Meer nog: we leerden dat Guy behoorlijk creatief met de waarheid was omgesprongen toen hij over ons werd aangesproken. Zo zouden we niet zijn opgedaagd op verschillende vergaderingen waar hij had zitten wachten, zouden we een voorstel van een aantal plaatsen op de lijst gekregen én afgewezen hebben enzovoort.

Intussen deed N-VA het nationaal stilaan goed tot zéér goed in de peilingen en dat deed de lokale afdeling dromen van een grote Affligemse fractie na de gemeenteraadsverkiezingen met Guy aan het hoofd van de fractie, in het schepencollege en mogelijks zelfs met de burgemeesterssjerp om (VLD zou bereid zijn die te geven in ruil voor een terugkeer aan de macht) . Het enige wat ze nog nodig hadden naast de nationale reputatie, was een paar stemmentrekkers, want die hadden ze eigenlijk niet in huis. Leefbaar Affligem kreeg dit voorstel: we mochten met hen op een lijst staan voor de gemeenteraadsverkiezingen. Mààr … we kregen geen lidkaart (want anders mochten we in het bestuur zetelen en konden we bijvoorbeeld wegen op het programma, de campagne of coalitieonderhandelingen). Lid worden mocht ten vroegste nà de verkiezingen. We mochten slechts 2 kandidaten leveren voor de lijst. We mochten dus niet eens onze 3 mandatarissen laten kandideren, laat staan de anderen die graag wilden meedoen. Indien één van ons het meeste stemmen haalde en we zouden tot de meerderheid toetreden, dan mocht die geen schepen worden. Tenzij er minstens 3 schepenen aan onze lijst zouden toekomen (as if …). Kortom: we mochten onze stemmen leveren en voor de rest moesten we onze smikkel houden.

Wat daar op volgde kan ik niet anders omschrijven dan een Stockholm syndroom. Ik onderhandelde al meer dan twéé jaar – ik herhaal het nog eens: twéé jaar!! - met Guy & Frank en begon te overwegen om op hun onzinnige voorstel in te gaan.

Maar dan was er Facebook, waar Geert Van Den Cruyce, ook al een ex-VU-er een bericht plaatste bij mijn oude foto van de VU-ploeg. Hij vroeg zich af waarom Visie en Leefbaar Affligem eigenlijk niet met mekaar in zee gingen. Van ’t één bericht kwam het ander (zo gaat dat op facebook) en een paar dagen later zaten Visie en Leefbaar Affligem aan tafel. We ontdekten dat Visie op net dezelfde manier aan ’t lijntje was gehouden door Guy & Frank en dat ze ons tegen mekaar proberen uitspelen hadden. ’t Was hen bijna gelukt.

Stijn, Rik, Guido, Chris, Mark, Veerle en ikzelf besloten om de sprong te wagen en mekaar het voordeel van de twijfel te geven: we zouden sàmen gaan werken en onze eigen dorpslijst maken. Waar we met N-VA gedurende 2 jaar gevorderd waren aan de snelheid van een bejaarde schildpad met 2 gebroken poten, was het princiepsakkoord hier op een halve dag rond.

Affligem.nu was geboren! Sindsdien is het vertrouwen in onze ploeg enkel gegroeid en is de sfeer in de groep zeer goed, onder meer dankzij onze geweldige nieuwe kandidaten die meedoen en ons een eigen identiteit geven.

Het blijft echter jammer dat de persoonlijke ambities van een eenzaam raadslid en een ambitieus voorzitter die ook in de gemeenteraad wil zetelen, verhinderen dat één enkele Vlaamsgezinde lijst “incontournable” wordt in de Affligemse gemeenteraad.

Naïef als ik kan zijn, heb ik na de oprichting van Affligem.nu aan Frank Van Gool voorgesteld om eens in alle vriendschap en nu de strijd gestreden was, bij een pint me zijn beweegredenen eens uit te leggen, want ik zag en zie er nog altijd niet de logica van in. Frank vond dat een goed idee en beloofde me te bellen om af te spreken. Vervolgens liet hij niets meer van zich horen.

Ik kan niet zeggen dat het me nog verbaasde …

Zoveel bokkesprongen en euhm … flexibiliteit leveren Frank en Guy elk een helft op van de laatste banaan van de maand voor de verkiezingen! Proficiat Frank en Guy!
 

28/09/2011 - Lesley-Ann Poppe en het complot met de Brusselbaan

Er zijn zo van die mensen die overal en in alles een complot zien. Ik bijvoorbeeld.

Neem nu de werken aan de Brusselbaan en de manier waarop het schepencollege die werken aanpakt en communiceert met zijn inwoners. Waarom dat zo slecht geregeld is … geen kip die het kakelen kan.

Door de werken over zowat het hele Hekelgemse grondgebied, verzuipt de Langestraat in het verkeer. Gewoon en zwaar verkeer dat langs de steenweg passeert op normale dagen, maar nu door de ontstellende hoeveelheid verkeerslichten en de lange maanden dat deze werken nu al duren, uiteindelijk dan toch maar voor een sluipweg kiest. En hoewel het schepencollege toeterde dat zwaar verkeer zou verboden zijn, gaat het met dat soort beloftes net zoals met al de andere waar enige controle door de politie nodig is: ze blijft dode letter wegens te weinig tijd, te weinig manschappen, te weinig geld, … oh, wacht, neen, niét te weinig geld voor de politie. Dat kan niet, als ik zie dat ze recent nog zo’n zware motor gekocht hebben. Waar al die auto’s en motoren rijden, ik weet het niet zo meteen, maar in alle geval niet in de buurt van de Langestraat. Of de Bosstraat, die de Langestraat kruist en waar de afgelopen weken alweer drie ongelukken gebeurd zijn. Enfin, dat zijn degene die ik heb gezien. Misschien waren het er meer. Volgens het gemeentebestuur zijn het er overigens minder. Alles wat immers niet naar de politie gaat, weten ze officieel niet. Mijn interpellatie in de gemeenteraad over dit probleem lokte eerst wat ontkennend gesus en nadien volstrekt niets ter plekke uit. En ge gaat dat zien: bij de eerste dode die daar valt, gaan ze mekaar voor de voeten lopen om excuses te zoeken voor zichzelf en de verantwoordelijkheden naar mekaar doorschuiven. Om te besluiten dat niemand er iets aan had kunnen doen.
Ik weet het ... ’t is erg, beste lezer, maar blijf rustig ademhalen. Blijf kalm. Dit is nu eenmaal Affligem.

Ik had het trouwens over die werken aan de Brusselbaan. Als inwoner van Hekelgem ben ik intussen gewend geraakt aan het feit dat je de ene dag hier en de andere dag weer dààr de Brusselbaan overkan. De ene keer vlotjes, de andere keer enkel met moeite en in 4x4, maar bon, we geraken er. En daarbij, zou Leo Guns gezegd hebben, ge moet dat maar zien als snelheidsremmers.

Nu zijn die werken niet alleen in tijd maar ook in afstand steeds meer gaan toenemen en momenteel wordt er letterlijk over de hele lengte van het grondgebied van Hekelgem gewerkt. Of ligt het wegdek toch open.

De oversteek van de steenweg werd dan ook steeds moeilijker tot ik begin deze week moest vaststellen dat écht alles afgezet was. Er is geen doorkomen meer aan. Voor wie het niet geloven wil: klik op de foto hiernaast. Je zal zien dat àlle wegen van aan de abdij-kant van Hekelgem afgezet zijn voor wie de steenweg over wil.

Daarmee krijgen we in dat stuk van Hekelgem niet alleen de auto’s en vrachtwagens te verwerken die de steenweg willen ontwijken maar ook iedereen die de andere kant van het dorp wil bereiken moet nu ook al via de Langestraat ofwel omrijden langs Asse ter Heide, ofwel langs Erembodegem. Toch al een flinke tippel, me dunkt.

Voor wie niet goed oplet, lijkt één corridor nog open te zijn: de Domentveldstraat. Daar zijn ook al werken aan de gang op de rechterkant van de weg en links kan je dus nog tot op de steenweg geraken om die vervolgens over te steken. Maar … op bijgevoegde foto kan je duidelijk zien dat het verkeersbord met de blauwe pijl, die je aangeeft waarheen je moet rijden, je recht in de grote put in het wegdek doet rijden.

Een vergissing van een vermoeide werkman van de gemeente, dacht ik eerst, tot ik het plots duidelijk voor me zag … aan de abdij-kant van Hekelgem wonen vooral oppositieraadsleden. Meer nog: de lastigste luizen in de pels van de meerderheid wonen daar. Allicht is dit dus allemaal een soort opgezet plan om ons te verhinderen op de volgende gemeenteraden aanwezig te zijn. De abdij en omgeving worden een soort West-Berlijn, afgesneden van de rest.

Voorlopig houden we ’t nog wel uit, daar in ons getto. Hoewel … alle krantenwinkels liggen aan de andere kant van de barrière. Waar moet ik nu die P-Magazine met Lesley-Ann Poppe kopen? Kan iemand me een exemplaar kopen en opsturen per post? Via Aalst schijnt er nog post door te komen …

Voor zoveel gemaakte kosten op het budget van openbare werken én communicatie met als gevolg zo’n chaos gaat een halve banaan van de maand naar Stijn Stassijns, schepen van communicatie. De andere helft gaat naar naar Paul Geeraerts, schepen van Openbare Werken. Ik hoop dat ze begrijpen dat de trofee, gezien moeilijke verbinding met hun deel van het dorp, deze keer afgehaald dient te worden.