vorige - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 [overzicht] - volgende

28/08/2007 - Verboden betoging tegen het islam-fundamentalisme

De Brusselse burgemeester Thielemans (PS) verbiedt een betoging die wil voorkomen dat de islam een dominante politieke kracht wordt in Europa. Diverse politici sluiten zich aan bij dit verbod. Een anti-islambetoging, zoals ze nu al ten onrechte wordt omgedoopt, zou een nodeloze provocatie zijn van de moslims en getuigen van een intolerante houding tegenover een wereldreligie. Dit is vluchtgedrag van politieke angsthazen en een capitulatie voor de religieuze fundi's. De kunst van de tolerantie is helemaal geen kunst als het er alleen op neerkomt dingen toe te staan die men toch goed vindt. Tolerantie wordt pas een kunst wanneer je moet verdragen wat je niét zint, en dat je dat 'kwaad' moet bestrijden met middelen die de kwaal niet erger maken.
Een volwassen democratie heeft geen nood aan een religieuze of gedachtepolitie zoals het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding en zeker niet aan instantwetgeving om aan angstgevoelens tegemoet te komen zoals de wet op het negationisme en de doorgeschoten anti-discriminatiewetten. De linkse Amerikaanse taalkundige Noam Chomsky verdedigde de Franse negationist Faurison met de volgende woorden: 'Het recht op vrije meningsuiting is zinledig als het alleen geldt of verdedigd wordt voor meningen die men goedkeurt. Juist wanneer het om bijzonder schokkende meningen gaat, die lijnrecht indruisen tegen de eigen overtuiging, moet dat recht feller dan ooit verdedigd worden.' Wie de holocaust wil minimaliseren moet niet bestraft worden; wie zijn huis niet wil verhuren aan een homopaar moet niet gecriminaliseerd worden, wie in Stalin een volksheld ziet, moet niet worden aangepakt. In België zijn de eerste twee handelingen strafbaar, en wordt de derde 'getolereerd', beslisten de regerende partijen.
De perversie van de tolerantie van het linkse politiekcorrecte denken ligt net in haar eigen selectieve onverdraagzaamheid. Precies door die selectieve intolerantie laat de Nederlandse PvdA-leider Wouter Bos zijn gemolesteerde socialistische partijgenoot Ehsan Jami vallen als een baksteen. Ehsan Jami had als ex-moslim een comité voor ex-moslims opgericht, en werd daar vorig weekend hardhandig voor aangepakt door jonge moslims. Zelfs geen telefoontje kon er af van Bos, neen, want de voorzitter vindt dat het comité van Jami de moslims en hun geloof beledigt.
In ons land zegt Myerem Almaci, de fractieleidster van Groen!, dat de zogenaamde anti-islambetoging alleen maar polarisering uitlokt. Het verbod is terecht, want met de betoging wordt de moslim getroffen in de vreedzame uitoefening van zijn godsdienst, beweert de politica. Je kan in dit land dus gewoon niet meer zeggen wat je zelf goed vindt, en zeker niet wat je kwaad vindt, omdat je dat moet 'verdragen'. Wie zijn eigen cultuur wil verdedigen wordt meteen een xenofoob en wie kritiek heeft op de islam lijdt aan islamofobie. De identiteitschaamte van links. Paus Benedictus verwoordde het als volgt: 'Het westen toont een vreemde haat ten opzichte van zichzelf, die alleen maar als pathologisch kan worden beschouwd. Het westen houdt niet langer van zichzelf: het ziet in zijn eigen geschiedenis enkel datgene wat betreurenswaardig en destructief is, het is niet langer in staat te zien wat groots en zuiver is.'
Uit angst voor stigmatisering wordt het publieke debat in de kiem gesmoord. Niemand wil immers uitgemaakt worden voor racist, xenofoob of homofoob. Zo wordt tolerantie een politiek geladen begrip dat wordt gemonopoliseerd door een kleine linkse intellectuele minderheid. En een eigen mening hebben kan zelfs professionele gevolgen hebben, als die ingaat tegen die van de correct denkende klasse. De arbeider die aansluit bij het Vlaams Belang verliest zijn recht op vakbondslidmaatschap. Marion Van San moet uitwijken naar Nederland omdat de conclusies van haar rapport over de relatie tussen criminaliteit en afkomst niet strookten met de politieke opvattingen over migranten. Een Vlaamse bestuurder moet ontslag nemen in zijn bedrijf omdat hij het Warande-manifest ondertekent.
Tolerantie is nochtans geen politiek, maar een ethisch begrip. Voor de andersdenkenden rest dan maar één laatste verdedigingslinie: het recht op vrije meningsuiting en dat recht is absoluut. Dit houdt in dat onfatsoenlijke meningen niet juridisch mogen bestreden worden. Het via een wet of rechter verbieden van een onfatsoenlijke mening richt in alle gevallen een groter kwaad aan dan de meningsuiting zelf. De schade die het vrije woord dan mogelijk berokkent aan derden, is de prijs voor dit hoge rechtsgoed.
Meningen kunnen nooit bestraft worden, hoe verwerpelijk ook. Een opinie is geen delict. Alleen de manier waarop meningen geuit worden, kan aan een juridische controle worden onderworpen. Een anti-islambetoging kan nooit op inhoudelijke argumenten worden verboden, zelfs niet wanneer zij provocatief kan lijken. Pas wanneer er zekerheid bestaat dat wettelijke normen zullen worden overtreden door de organisatoren is een preventief verbod gerechtvaardigd. In dat geval moet burgemeester Thielemans wel de concrete aanwijzingen publiek maken die tot die zekerheid leiden.
Als burgemeester Thielemans vorig jaar betogingen toeliet van islamitische bewegingen tegen de Deense cartoons over Mohammed, moet hij nu ook de manifestaties dulden die zich afzetten tegen de verspreiding van het islamitisch fundamentalisme en terrorisme in Europa. Je kunt de hoofdstad van Europa niet zijn met de ethiek van een polderdorp.

Deze tekst is een opiniestuk van Jean Marie De Decker dat eerder al verscheen in De Standaard
http://sioe.wordpress.com/brussels-demo-2007/
 

27/08/2007 - Dure & langverwachte heraanleg Mazitsstraat begint met bouwovertredingen !

Sinds enige dagen is men eindelijk begonnen aan de langverwachte heraanleg van de Mazitsstraat te Hekelgem. Voor het goed functioneren van die werken zijn er plannen om een soort tijdelijke werf te installeren op de hoek van de Mazitsstraat en de Langestraat. Enfin, er wàren plannen. Want men is al bijna klaar met het aanleggen van die werf. De aannemer heeft de bovenste laag van het perceel afgegraven en er vervolgens op een soort zeil een harde ondergrond gemaakt. Ook een aantal bomen is tegen de vlakte gegaan.

Helaas loopt het nu reeds grondig verkeerd bij de opvolging van dit dure en belangrijke project door het schepencollege.

De aanleg van de werf is onderworpen aan een Vlaams decreet dat stelt dat je voor dit soort werken een procedure "commodo & incommodo" moet volgen. Dat betekent dat je de werken aankondigt met een affiche en zo de kans biedt om bezwaren en opmerkingen in te dienen over de geplande werken. Die procedure is een soort veiligheidsmarge waar belanghebbenden zich op kunnen beroepen en moet dus strikt gevolgd worden. De procedure "commodo & incommodo" voor deze werf werd wel gevolgd en loopt ... tot 28 augustus 2007. Tot dan kan je dus in principe verzet aantekenen tegen de aanleg van deze werf. Helaas ligt het bord met de affiche al enige dagen samen met afgeschraapte aarde aan de zijkant van de werf die al bijna klaar is. Men heeft dus niet eens gewacht tot de procedure was afgelopen. De werf die er nu ligt, heeft dus nog geen vergunning !

Maar daar houdt het niet op. Aan de rand van de werf werden een aantal mooie oude, maar nog heel gezonde bomen gerooid. Zo gingen twee prachtige notelaars tegen de vlakte, zonder dat dat eigenlijk nodig was. Ook voor het rooien van bomen heeft men een vergunning nodig. Die vergunning zou moeten geleverd worden door het schepencollege, maar ook dat is niet gebeurd. De aannemer heeft de bomen zomaar gerooid en wat klungelig proberen weg te stoppen achter en onder hopen aarde.

Heeft het schepencollege doelbewust geen vergunning geleverd voor het rooien van de bomen en doelbewust de werken voor de werf laten opstarten ? Dan zondigt het schepencollege tegen zijn eigen regels en tegen het van toepassing zijnde Vlaams decreet.

Indien dat niét het geval is, dan controleert de schepen van openbare werken zijn belangrijke projecten niet. De heraanleg van de Mazitsstraat is een bijzonder duur project (zo'n 1.3 miljoen euro) en dan mag je er toch van uitgaan dat een schepen van openbare werken af en toe eens de situatie ter plekke komt bekijken. Gezien de aanleg van de werf én het rooien der bomen een 10-tal dagen heeft geduurd, kan ik niet anders dan vastellen dat de schepen niet één keer is komen kijken.

Mijn punt is natuurlijk niet een discussie over een weekje vroeger of later opstarten, maar wél dat zo'n duur project, waar de buurt al jaren op wacht en waar voor de omwonenden veel van afhangt (de wateroverlast in de buurt is enorm) recht heeft op aandacht van het schepencollege in het algemeen en de schepen van openbare werken in het bijzonder. En dat is, gezien de flagrante schending van Vlaamse decreten en eigen gemeentelijke regels, duidelijk niet het geval.

In de krant die dit verhaal bracht (zie onderstaande link), reageerde schepen Geeraerts van Openbare Werken wel op een heel verrassende manier : vragen of werken wel vergund zijn, is volgens hem zoeken naar spijkers op laag water. Daarmee reageert hij duidelijk niet op de fundamentele kritiek; ik zeg namelijk zelf dat het me niet per sé om de vergunningen te doen was, maar om aandacht en opvolging voor de werken. En daar reageert hij dus niet op ...
http://www.tim.vu/pers/40.JPG