vorige - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 [overzicht] - volgende

22/12/2006 - Uittredende OCMW-raad deelt contracten voor 3 jaar uit !

De OCMW-raad van Affligem is voor de laatste keer bijeengekomen in deze legislatuur. Die raad is samengesteld door de gemeenteraadsleden en daardoor "regeert" in het ocmw ook dezelfde coalitie als in de gemeenteraad. Dat wil dus zeggen dat er op 2 januari een nieuwe coalitie zal zijn en dat sommige ocmw-raadsleden zullen verdwijnen. Zo heeft de VLD vanaf 2 januari (na het overlopen van 5 van hun 9 gemeenteraadsleden naar CD&V) allicht geen enkel ocmw-raadslid meer.
Nu stond er op de agenda van die laatste zitting iets dat niet door de beugel kan : de toewijzing van contracten waardoor het ocmw de komende 3 jaar vastzit aan leveranciers allerhande. Dat een uittredend bestuur daarmee de nieuwe ploeg voor 3 jaar opzadelt, dat hoort niet.
De fractie van Vlaams Belang - Leefbaar Affligem zal vanaf 2 januari ook zetelen in het OCMW en zal ook daar doen wat u van ons gewoon bent : controle, positieve oppositie maar ook het ongenadig blootleggen van alle onfrisse praktijken. 't Is uw belastingsgeld, dus ook uw recht om te weten wie er van profiteert.
Oh ja ... de agenda van deze bewust zitting stond tot gisteren te bekijken op de webstek van de gemeente maar sinds vandaag krijg je er enkel een foutmelding te zien. Toeval ?
http://www.affligem.be/ocmw/Bestuurlijk/Dagorde_raad_voor_maatschappelijk_welzijn/Dagorde_van_22_december_2006
 

21/12/2006 - Leo Denkt Na (een Affligems sprookje)

Een nieuwe dag gloorde in het gemeentehuis van Affligem aan de Bellestraat, een paar dagen na de verkiezingen die net niet die 13 verhoopte zetels hebben opgeleverd voor de VLD. Op de eerste verdieping had de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem net zijn koffie genuttigd en er zich over verbaasd dat er steeds minder rozijnen in zijn dagelijkse rozijnenboterham zaten : zeven, hij had ze geteld. Vroeger - hij dacht terug aan zijn jeugd in Aalst, toen hij nog militeerde voor de Volksunie - bevatte een rozijnenboterham nog minstens 12 rozijnen, herinnerde de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem zich spijtig. Hij nam zich voor deze ochtendlijke overpeinzing in de vorm van een metafoor te verwerken in "De VLD opnieuw aan de macht in Affligem : samen slagvaardig de toekomst tegemoet!", een lezing die hij voorbereidde ten behoeve van de Liberale Vrouwenbond van Teralfene en waarin de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem eens haarfijn zou uitleggen … ja, wat zou hij eigenlijk uitleggen ? Ach, dat waren zorgen voor later, dacht hij voor de zoveelste keer in zijn leven.
Er waren nu andere zaken aan de orde. Hij schoof zijn voeten in zijn behaaglijke geruite pantoffels, stroopte de mouwen op en begon zijn sanseveria's water te geven. De zon begon al door de ramen van het kantoor van de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem binnen te schijnen en toen hij een blik wierp op de parking van het Affligemse Huis van Wantrouwen, zag hij, naast zijn eigen wagen op de parking voor gehandicapten, dat er nog maar weinig plaatsen onbezet waren. De meeste van zijn onderdanen (medewerkers noemde hij ze minzaam in zijn redevoeringen) waren dus al op post. Ochtendstond, goud in de mond, dacht de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem bij zichzelf. Nijvere werkers, samen in de weer om zijn meerderheid in het zadel te houden, zo zag hij het graag. En wat leuk dat sommigen hun wagen hadden versierd met zo’n sticker met een zwart leeuwtje op een gele achtergrond ! Het gaf de parkeerplaats voorwaar een feestelijker uitzicht. Heel toepasselijk, want de directeur generaal / burgemeester van Affligem had een belastingverhoging klaarliggen die hij wilde doorvoeren: de grote actie na de verkiezingen, waardoor Affligem eindelijk weer beter zou worden ! Daar zou hij zeker een nieuwe meerderheid kunnen rond vormen, zonder die sloebers van Vlaams Belang en Leefbaar Affligem die hem 4 van zijn zetels hadden afgepakt !
Een zwarte-gele sticker, hoorde de directeur generaal / burgemeester van Affligem zichzelf voor de tweede keer mompelen. Het was volstrekt geen slecht idee dat in zijn hoofd rijpte, dacht hij bij zichzelf. Misschien bruikbaar voor één of andere sensibiliseringscampagne ? Iets dat op iedere wagen wordt geplakt ? Hij nam zich voor om deze zaak eens te bespreken met zijn dienaars in het schepencollege. Daarna liet de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem zich in zijn kalfslederen directeurszetel (of was het burgemeesterszetel?) zakken en genoot van de welverdiende rust van een man die beseft dat hij zopas constructieve intellectuele arbeid heeft verricht. Hij voelde zich voorlopig van alle plichten ontslagen en nam zich voor om de rest van de ochtend door te brengen met het roken van een Cubaanse sigaar tijdens het lezen van een dagblad dat in de regionale pagina's ook af en toe berichtte over zijn gemeente en zijn onderdanen.
Al vlug werd zijn aandacht getrokken door een wat hem betreft veel te ronkende titel. Willy Teirlinck breekt met de VLD in Affligem, stond er boven een artikel dat gepaard ging met een foto van een man op een ouderwetse koersfiets.
"Hoezo, Willy Teirlinck verlaat de VLD ?" fronste de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem. Waarom had niemand hem dat verteld ? Hij wist trouwens niet eens dat Willy Teirlinck ooit bij de VLD was geweest ! Wie wàs Willy Teirlinck eigenlijk ? Nou, hij wenste de oppositie veel succes met hun nieuwe aanwinst. De VLD had in Affligem nog meer dan "backbenchers" genoeg, die maar al te graag een plaatsje wilden opschuiven. Dat had hij al ervaren toen hij Chris Troch uit de partij had geschopt. Zelfs bij de CVP wisten ze hoe dat gaat sinds hun kopman Yvan T’Kint in 1988 naar de VLD was overgelopen.
Onwillekeurig schoten hem ook de namen te binnen van Rik Verhavert en Stijn Stassijns. Die waren ook ontevreden met het autoritair gezag van de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem binnen de VLD. Waarom waren ze dan op zijn lijst komen staan verdorie ? Wilden die maar overstappen naar de oppositie, wenste de zonnekoning van Affligem.
"Voor mijn part wil ik die Verhavert best inruilen voor dit lekker dingetje hier" gniffelde de grote VLD-baas van Affligem bronstig. Zijn oog was gevallen op de nieuwe vamp van de gemeenteraad: Leen Steenhoudt van de CD&V. Zou dat geen goeie partij zijn hemzelf ?
Het was op zich al vervelend als hij gestoord werd in wat hij plechtig zijn denkarbeid noemde, maar toen hij van zijn secretaresse vernam dat schepen Louis Warin in de kamer ernaast stond met het dringende verzoek tot een audiëntie, was hij helemààl uit zijn humeur.
Louis Warin heeft nooit schoonheidswedstrijden gewonnen, maar de staat waarin hij het kantoor van de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem binnenstrompelde, bezorgde zelfs de sanseveria's op de vensterbank spijsverteringsstoornissen. Warin stond daar met doffe ogen, een bleek vertrokken gezicht en zijn das hing er bij als een verfrommelde krant. Kortom, de eerste schepen en tijdens de jaarlijkse vakantie van de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem de vervangde burgemeester, vertoonde veel gelijkenissen met een Sint-Bernard die onder een tankwagen met mazout is terechtgekomen. Zijn hiërachische overste wilde hem daarover net streng berispen toen Warin mompelde: "Yvan T’Kint loopt weer over naar de CVP, naar de oppositie !".
De directeur generaal / burgemeester van Affligem trok een pruillip. Hij was een ernstig man en hield niet van grapjes over ernstige aangelegenheden. "Teveel boven de mazout gehangen, Lowieken ?" probeerde hij nog, maar nadat hij zijn ondergeschikte de boodschap nog een paar keer had doen herhalen, begon de omvang van het onheil tot hem door te dringen. Yvan naar de oppositie! Onzen Yvan ! Die niet zo populaire en dus ongevaarlijke, volgzame kameraad sinds jaren ! Die brave, beleefde, erudiete en propere jongen die me jaarlijks in een speech ophemelt ! Waarom toch ? Wat konden die CD&V-ers in de oppositie hem in godsnaam bieden ? Alleen een prijzenswaardig gevoel voor de waardigheid van zijn ambt weerhield de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem ervan om luid te vloeken, meubilair te vernielen, Warin de hersens in te slaan of over te gaan tot een soortgelijke handeling waarvoor we, gezien de omstandigheden, het volste begrip zouden kunnen opbrengen.
Maar de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem had niet Léon Octaaf Guns geheten als hij niet wist hoe in deze moeilijke situaties het hoofd koel te houden. Met het oog op de belastingverhoging drongen zich nu onmiskenbaar kordate beslissingen op die zijn meerderheid moesten veilig stellen. Eerste opdracht: een vervanger voor Yvan zoeken.
"Lowieken, hoe heet die bosaap uit Hekelgem, die jager die heelder dagen vuilnis verzamelt ?" wilde de directeur generaal / burgemeester van Affligem weten.
"Armand De Geyseleer", pruttelde Warin, nog één en al desintegratie.
"Albert Van Geysegem, ja inderdaad", zei de gepensioneerde directeur generaal / burgemeester van Affligem. "Laten we daar dan maar een VLD-schepen van maken. En Lowieken …"
"Ja chef" prevelde die.
" … Ik heb een nieuwe actie bedacht ! Om mijn nieuwe ambtstermijn te vieren wil ik een politiebevel uitvaardigen dat iedereen zo’n zwart leeuwkje op een gele achtergrond op zijn auto moet bevestigen !"
Louis Warin voelde de grond onder zijn voeten wegzakken. "Jamaar, baas … zo’n stickers zijn juist een teken van die mannen die onze nederla …"
Maar de directeur generaal was niet in de stemming om zich door zijn ondergeschikten te laten tegenspreken en onderbrak zijn dienaar “tut-tut-tut kameraad …”.
Roma locuta, causa finita !