vorige - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 [overzicht] - volgende

04/05/2010 - Bedenkingen bij de illegale verkiezingen

We gaan naar illegale verkiezingen. Daar is al veel over gezegd en geschreven maar weinigen deden dat zo precies en duidelijk als Bart Maddens, politicoloog aan de KU Leuven. Ik neem dan ook graag zijn opiniestuk over dat recent in De Standaard verscheen. Aanleiding daarvoor is dat ik in de volgende gemeenteraadszitting zal voorstellen dat onze gemeente ook deze keer niet zal meewerken aan de organisatie van de verkiezingen en dat desnoods zal overlaten aan de gouverneur. Als die dat al wil doen, natuurlijk.

Bart Maddens in De Standaard: “Het was jarenlang volstrekt ondenkbaar, maar het wordt binnenkort realiteit: we gaan naar manifest illegale verkiezingen. Als niet-jurist kan ik het mij veroorloven om aan de zijlijn geamuseerd toe te kijken hoe de constitutionalisten hierover de meest uiteenlopende meningen verkondigen. Niet zozeer over het feit dat deze verkiezingen ongrondwettelijk zijn (daarover is zowat iedereen het eens), wel over de praktische consequenties daarvan. Volgens sommigen is er geen vuiltje aan de lucht. Volgens anderen dreigt de complete institutionele chaos, met als gevolg de automatische geboorte van de Vlaamse staat (aldus de socialistische grondwetspecialist Johan Vande Lanotte in 2006). Als wetenschapper ben ik de politici in zekere zin dankbaar dat ze nu toch door de zure appel heen willen bijten. Want op die manier organiseren ze een ongemeen boeiend juridisch experiment. Nu zullen we empirisch kunnen vaststellen wie uiteindelijk gelijk krijgt. De weddenschappen zijn geopend.

Maar politiek gezien is de hamvraag natuurlijk op welke manier het illegale karakter van deze verkiezingen zal afstralen op de verkiezingscampagne. Het is een gemakkelijke voorspelling dat de traditionele partijen al het mogelijke zullen doen om, naarmate de verkiezingen naderen, de aandacht van de kiezers zoveel mogelijk af te leiden naar niet-communautaire thema's. Dat een politica met een zeer laag communautair profiel het boegbeeld wordt van de CD&V-campagne wijst nu al duidelijk in die richting.

Hoe zou het ook anders kunnen? Als we één ding met zekerheid weten over het effect van de campagne op het kiesgedrag, dan is het wel dit: de partij die haar thema tot inzet van de kiesstrijd kan maken, wint de verkiezingen. Daar hoeft verder geen tekeningetje bij te worden gemaakt, en dat weten de gevestigde partijen ook. Door het communautaire cataclysme dat we vandaag beleven lijkt het haast ondenkbaar dat de partijen de aandacht van de kiezers nog op andere thema's zouden kunnen vestigen. In het verleden hebben ze nochtans bewezen dat ze daar, met enige hulp van de media, tot op zekere hoogte toe in staat zijn. Ook in 1987 en 1991 werden de verkiezingen voorafgegaan door een ongemeen heftige communautaire aardschok. Maar toch trad er in die twee gevallen vrij snel een soort van ‘normalisering' op: de traditionele partijen konden overgaan tot de orde van de dag door de campagne-schijnwerpers op de sociaaleconomische thema's te richten.

Dit zou wel eens opnieuw kunnen gebeuren. Alleen is er dat ene vervelende detail: deze verkiezingen zijn illegaal. Ik verwacht dat er binnen de Vlaamse Beweging een performante juridische taskforce zal worden opgericht die op alle mogelijke manieren zand zal proberen te strooien in de verkiezingsmachinerie. Wellicht zullen er daarbij drie fronten worden geopend. Er zal vooreerst de boycotactie zijn door de burgemeesters in de rand. Daarnaast zal het aantal dienstweigeraars (burgers die weigeren te zetelen als voorzitter of bijzitter in een kies- of telbureau) ongetwijfeld groter zijn dan ooit. En ten slotte zal allicht worden geprobeerd om de verschillende overheidsbeslissingen die nodig zijn om de verkiezingen te organiseren, aan te vechten voor de rechtbank. Dat laatste is allesbehalve evident, en wellicht zullen de flaminganten de organisatie van de verkiezingen niet kunnen verhinderen, net zo min als de goedkeuring van de geloofsbrieven door het illegaal verkozen parlement. Punt is echter dat deze juridische heibel het voor de partijen moeilijk, zo niet onmogelijk, zal maken om de campagne in een normale sociaaleconomische plooi te doen vallen. Het campagnenieuws zal dag in dag uit worden gedomineerd door vragen als: wat heeft die rechtbank beslist in eerste aanleg, wat heeft die rechtbank beslist in beroep, hoeveel burgers weigeren te zetelen, waar komt de organisatie van de verkiezingen in het gedrang? Probeer in die omstandigheden maar eens een normale campagne te voeren en ervoor te zorgen dat de kiezer BHV uit zijn hoofd zet.

Maar zelfs los van deze juridische problematiek is het nog maar zeer de vraag of de traditionele partijen er dit keer even gemakkelijk van af zullen komen als in 1987 en 1991. Want in vergelijking met toen wegen de radicaal-Vlaamse partijen (met 37,1procent in 2009) veel zwaarder door, en zullen ze een veel grotere stempel kunnen drukken op het verkiezingsgebeuren. Daardoor zal het extra moeilijk zijn voor de traditionele partijen om een aantal netelige communautaire vragen uit de weg te gaan. Zal CD&V er zich opnieuw duidelijk toe engageren (zoals in 2007) om geen federale regering te vormen zonder een politiek akkoord over een grote staatshervorming? Zullen de partijen durven te beloven aan de kiezer om niet nog eens in een federale regering te stappen die geen meerderheid heeft aan Vlaamse kant? Ik kijk met spanning uit naar de antwoorden. Want die zullen in hoge mate bepalend zijn voor de regeringsvorming nadien.

Het zou mij niet verbazen mochten er nu al heimelijke plannen worden gesmeed om na de verkiezingen snel een soort van noodregering op de been te brengen met een beperkt niet-communautair programma. Kwestie van de meubels van het Europese voorzitterschap te redden en het gevaar af te wenden van een speculatie tegen de Belgische overheidsobligaties.

Zeker als men erin slaagt om probleemloos de kaap te nemen van illegale verkiezingen, zou de druk om een grote staatshervorming te realiseren wel eens snel kunnen verdwijnen. Dan is opnieuw, zoals tijdens het voorbije jaar, alle hoop gevestigd op de Vlaamse regering. Die kan via een assertief beleid stokken in de wielen steken van de federale noodregering. Of het zou moeten zijn dat het neo-unitaire noodscenario ook inhoudt dat de N-VA uit de Vlaamse regering wordt gewipt en wordt vervangen door de Open VLD.

Mooie plannetjes allemaal. Maar het zou niet de eerste keer zijn dat de Vlaamse kiezer die pre-electorale kaartenhuisjes krachtig omver blaast. Dat het dit keer illegale verkiezingen zijn zal daar niets aan veranderen, wel integendeel.
 

13/04/2010 - Leefbaar Affligem stelt nieuw gemeenteraadslid voor!

De Affligemse gemeenteraad krijgt een bijzondere primeur tijdens de zitting van volgende week. Dan zal Leefbaar Affligem een nieuw, tijdelijk gemeenteraadslid voorstellen. Het gaat om Veerle Huysmans. Zij valt in voor haar partijgenoot en gemeenteraadslid Chris Troch die omwille van professionele redenen een aantal maanden in Griekenland zal verblijven en niet de kans ziet om voor september terug te reizen naar Affligem om er de gemeenteraad bij te wonen.

"Bij mijn weten zijn we daarmee de eersten in de streek om gebruik te maken van een mogelijkheid die het nieuwe gemeentedecreet ons biedt" zegt Tim t' Kint van Leefbaar Affligem. "Als je vroeger als gemeenteraadslid een lange tijd niet naar de zitting kon komen, dan bleef je stoel gewoon leeg. Het nieuwe gemeentedecreet echter, laat toe om een raadslid dat bijvoorbeeld omwille van professionele redenen een tijd niet naar de gemeenteraad kan komen, tijdelijk te vervangen. Het decreet legt ook vast wie je vervanger moet zijn: de eerste opvolger op de lijst waarop je verkozen bent."

In het geval van Chris Troch is dat Veerle Huysmans. Met Veerle maakt opnieuw een jonge moeder haar intrede in de Affligemse gemeenteraad. "'k Mag dan wel debuteren als gemeenteraadslid, toch is 't niet allemaal nieuw" stelt Veerle. "Zowel mijn ouders als mijn grootouders waren altijd al actief binnen de Volksunie en sinds 2006 volg ik als opvolger mee de koers die Leefbaar Affligem vaart. Ik ben dus best wel op de hoogte van hoe het er allemaal aan toegaat."

Veerle zal volgende week haar eed afleggen en zal zetelen vanaf mei 2010. Ze zal vermoedelijk een drietal zittingen inspringen voor Chris Troch die in het najaar terug op post zal zijn. Toch zal het geen éénmalig optreden zijn; de kans is immers groot dat Veerle ook de volgende jaren van de legislatuur zal inspringen voor Chris wanneer die langere tijd niet aanwezig kan zijn.