vorige - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 [overzicht] - volgende

19/01/2010 - Kinderdagverblijf in het Affligemse Rustoord?

Mark De Backer, ocmw-raadslid voor Leefbaar Affligem, heeft een voorstel ingediend om werk te maken van een kinderdagverblijf, geïntegreerd in het nieuw te bouwen rustoord.

Mark: “De kinderopvang in Vlaanderen zit nog steeds in een stroomversnelling: nooit was het gebruik ervan of de behoefte er aan hoger dan vandaag. Uiteraard is dit voor een groot deel te wijten aan de hogere arbeidsmarktparticipatie van jonge moeders, maar ook aan de gewijzigde houding tegenover het gebruik van kinderopvang bij het brede publiek. Wanneer uit studies blijkt dat jonge kinderen baat hebben aan een zo vroeg mogelijke socialisatie met andere jonge kinderen, bijvoorbeeld in een kinderdagverblijf, verdwijnt ook het ouderlijke schuldgevoel. Bovendien wordt doordat ook steeds meer grootouders niet kunnen of willen instaan voor de opvang van de kleinkinderen, de vraag naar professioneel georganiseerde kinderopvang nog steeds groter. Een gebrek aan kinderopvang is ook vaak de laatste drempel naar activering. Door het creëren van bijvoorbeeld occasionele opvangplaatsen kunnen ouders opleidingen volgen of solliciteren. De Vlaamse regering besefte een paar jaar geleden al dat het huidig aanbod opvangplaatsen voor kinderen jonger dan 3 jaar ruimschoots onvoldoende was om aan die stijgende vraag te voldoen. Als kwantitatieve doelstelling heeft stelde ze daarom de zogenaamde Barcelona-norm voorop: voor 33% van de kinderen tot 3 jaar moest er een formele dagopvangplaats beschikbaar zijn tegen 2010.”

Intussen zijn we in 2010 en is de norm in zowat heel Vlaanderen gehaald. Heel Vlaanderen? Neen, in een klein dorpje (het lijkt wel het begin van een nieuw verhaal van Asterix) genaamd Affligem, is de norm nog niet gehaald. Voor de 405 Affligemse kinderen onder de 3 jaar zijn slechts 119 beschikbare opvangplaatsen. Daarmee zit Affligem bijna 12% onder de afgesproken norm.

Mark De Backer: “Dat we onder die norm zitten in feite raar. Immers, in het Lokaal Sociaal Beleidsplan werd het belang van bijkomende opvangplaatsen door de huidige meerderheid reeds onderschreven. In 2008 al werd er € 25.000 voorzien voor wat omschreven werd als “Prospectie en operationaliseren van een locatie voor het oprichten van een eigen mini-creche en dit in de 3 deelgemeenten”. Zonder resultaat echter. Daarom stelde ik voor om een haalbaarheidsonderzoek te starten naar de integratie van een kinderdagverblijf voor kinderen van 0 tot 3 jaar in het nieuw te bouwen rustoord. Voor alle duidelijkheid: omwille van mogelijke ziekteoverdracht komen de kinderen niet in contact met de ouderen. Er kan bijvoorbeeld gedacht worden aan een glazen wand tussen de speelruimte en de gemeenschappelijke zitplaats of refter van de ouderen - maar uiteraard is er niets op tegen dat de kinderen met karnaval bijvoorbeeld eens verkleed door de gangen stappen.”

De meerderheidspartijen hebben zich akkoord verklaard dit mee te nemen naar de gesprekken die nu lopende zijn met de partner die voor de uitbating van het rustoord zal zorgen.

Zelf was ik bijzonder blij met dit eerste dossier waar Mark zijn schouders onder zet, en dat om een paar redenen. Het dossier van het rustoord was al een oud dossier toen ik voor ’t eerst in de gemeenteraad kwam, nu 16 jaar geleden. Nu de zaak eindelijk echt uit de startblokken schijnt te schieten, meen ik dat Mark hier een prachtige opportuniteit aanreikt om Affligem op de kaart te zetten als vooruitstrevende gemeente.
Want naast de voordelen die de extra kinderopvangplaatsen opleveren zijn er nog een pak andere te bedenken. Het delen van infrastructuur, personeel en faciliteiten kunnen de werkingkosten wezenlijk drukken. Maar wat voor ons het doorslaggevende argument is zijn de voordelen voor de ouderen.
Deze worden namelijk voor een deel uit hun sociale isolement gehaald. Op plaatsen waar men dit reeds doet stelt men vast dat kalmeringsmiddelen vaak overbodig blijken, en dat ook dementen rustiger worden. We hebben hier dus de kans om de levenskwaliteit van de rusthuisresidenten drastisch te verbeteren.

Daarnaast denk ik dat Leefbaar Affligem via dit voorstel ook in de ocmw-raad aan de meerderheidspartijen een duidelijk signaal geeft dat we onze taak als oppositie zullen spelen en daar waar nodig dingen aan de kaak zullen stellen, maar dat er ook een grote wens tot constructief samenwerken is.
 

07/01/2010 - in memoriam Jan Van Goethem

Op 18 december 2009 is Jan Van Goethem overleden, voormalig kopstuk en gemeenteraadslid van de Volksunie in Affligem. Jan werd geboren op 28 juli 1923 te Merchtem en kreeg als jongeman al meteen de 2e wereldoorlog over zich heen, waarin hij actief betrokken raakte als Belgisch oorlogsvrijwilliger. Enige jaren later huwde hij Delphine, met wie hij drie kinderen kreeg. Naast zijn gezin maakte Jan ook tijd voor zijn sociaal engagement. Als hij mensen raad kon geven, stond hij paraat. Zijn idealistische inzet voor het Vlaamse volk, het belangeloze helpen van mensen met hun adminstratie, het dààr zijn waar hij kon helpen, daar was Jan in het hele dorp bekend voor. In dat kader besloot hij ook om geheel volgens zijn idealen mee de Volksunie uit de grond te stampen. In tijden dat "Vlaamsgezind zijn" nog werd verketterd vanop de preekstoel, was Jan bij de eersten om, met zijn oudstrijderskaart op zak, in dialoog te gaan met geïnteresseerden en de Vlaamse ontvoogding aan te kaarten. De gestage aangroei van leden, de lange reeks verkiezingsoverwinningen maar vooral zijn tomeloze inzet, maakten van Jan een populair gemeenteraadslid voor de Volksunie.
Toen ik zelf toetrad tot de Volksunie, was Jan één van de oude wijzen bij wie ik in alle stilte al eens te rade ging toen de naijver rond de nakende implosie de kop begon op te steken. Jan stak me toen op een paar cruciale momenten een hart onder de riem, iets waarvoor ik hem altijd dankbaar ben gebleven. Ook nadat hij zich niet meer verkiesbaar had gesteld, bleef Jan actief achter de schermen en bezocht hij zijn vele vrienden met de fiets. Jan die voorbijfietst en zijn hand opsteekt, het zal voor velen een gekend beeld zijn. Ook vanop afstand bleef hij de politiek volgen en genoot hij van de heropstanding van de N-VA, waarin hij de erfgenaam van zijn Volksunie zag.
De laatste jaren ging het wat minder met de gezondheid en werd zijn leefwereld kleiner. Tot hij stil zijn laatste strijd leverde en afscheid nam.

Jan, met jou is de Affligemse politiek en de Vlaamse beweging een ware idealist verloren en velen een goeie vriend. We zullen je missen. Adieu.