vorige - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 [overzicht] - volgende

04/03/2009 - Mijn toegevoegd punt op de gemeenteraad: herstel van de Veldekenslos

Al van in augustus 2008 vraag ik dat het wegdek van de Veldekenslos zou worden hersteld. Al van in september 2008 vraagt ook de technische dienst dat. Maar nog steeds weigert het schepencollege de werken te laten uitvoeren. Omdat ik dit zo stillekesaan spuugzat ben, ga ik voor de grove middelen en laat ik er over stemmen op de gemeenteraad. Eens zien wie het dan nog durft tegenhouden en waarom.
Meer achtergrond bij deze zaak, kan je op onderstaande link lezen, onderaan de pagina bij de tekst "wereldrecord nadenken over een evidente zaak".

Dit is de tekst zoals ik hem ga voorleggen aan de gemeenteraad :
Gezien alle zijstraten van Bleregem, op de Veldekenslos na, zijn voorzien van een nieuw wegdek,
gezien de werken van Aquafin, waarvoor de Veldekenslos werd gebruikt als toegangsweg, zijn afgelopen sedert maanden,
gezien de staat van het wegdek, dat al voor die werken verzakkingen vertoonde, intussen diepere verzakkingen kent alsook verschillende kuilen in het asfalt en gebroken wegboorden,
gezien de technische dienst op mijn verzoek de straat is komen bekijken en al in september 2008 het advies uitbracht om de herstelling van het straatje op te nemen in de planning van heraanleg van het wegdek van verschillende straten,
gezien de Veldekenslos de drukst bewoonde zijstraat van Bleregem is,
gezien de Veldekenslos ook veelvuldig gebruikt wordt door landbouwvoertuigen,
gezien de inwoners van de Veldekenlos destijds nog een verhaalbelasting hebben betaald voor de aanleg van de straat en ze bijgevold in feite medeeigenaar van die straat zijn, gezien ze net als iedereen belastingen betalen en dus recht hebben op een degelijk onderhoud,
gezien ik hier vorige maand al melding van maakte en er nog steeds geen reactie is gekomen,
stel ik voor dat de voltallige gemeenteraad ingrijpt.

Daarom leg ik het volgende punt voor ter stemming:

Affligem herstelt het wegdek van de Veldekenslos

1) Het herstel van het wegdek en de verzakkingen in de fundering van de Veldekenslos worden opgenomen in de planning van herstellingen aan straten in Affligem, zoals die opgemaakt wordt door de technische dienst.
2) Die planning zal geen uitstel dulden, langer dan 6 maanden na deze gemeenteraad en zo een nieuwe winter met slecht wegdek voorkomen.
http://www.tim.vu/nl/?pg=banaan
 

03/03/2009 - Gelezen: Reizigers door de Grote oorlog

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd in Parijs een Belgische gevechtseenheid gevormd, het ACM – les Autos-Canons-Mitrailleuses, die opereerde met pantserauto’s. Dat was toen een heel nieuw wapen en een heel nieuwe manier van oorlog voeren. In de eerste dagen van WO1 bestonden er officieel immers nog geen pantsereenheden maar er zijn wel gevallen bekend van rijke, voornamelijk adelijke, officieren die hun eigen auto's van metalen platen lieten voorzien en zo in groepjes van twee of drie, soms in het gezelschap van cyclisten (soldaten per fiets) door de linies der oprukkende Duitse troepen reden om er verkenningsopdrachten uit te voeren en verwarring te stichten.

Eén zo'n patrouille waagde zich trouwens in september 1914 tot in Affligem, waar ze tegen de grens met Asse zwaar onder vuur kwam te liggen van de Duitse invallers.

De eenheid van de ACM was een eerste poging om met de ervaring van die eerste oorlogsdagen een heuse gevechtseenheid te vormen. Toen alles op punt stond en de hele pantsereenheid eindelijk klaar was voor actie, was de oorlog echter volledig vastgelopen in de modder van de loopgrachten en leek de rol van een mobiele gevechtseenheid al uitgespeeld voor ze echt begonnen was. Tot koning Albert I dit elitekorps aan de Russische tsaar aanbood om er te opereren aan het uitgestrekte Russisch-Oostenrijkse front dat veel beweeglijker was.

400 Belgische oorlogsvrijwilligers vertrokken daarop naar Rusland. Ze kregen er gevaarlijke gevechtssituaties en nadien de chaos van de Russische revolutie over zich heen én werden gedwongen tot een moeizame tocht huiswaarts alover Siberië, China en de VS.

Het boek is geschreven als een journalistiek verslag, eerder dan een puur geschiedkundig werk, wat het vlot leesbaar maakt. In snel tempo wisselen bronnen en getuigenisssen zich af. Ongewoon is daarbij de veel voorkomende en behoorlijk shockerende anti-semitische uitspraken van alle betrokkenen, een tegenwoordig meestal weggemoffeld bewijs dat Jodenhaat ook bij ons in het eerste deel van de vorige eeuw als heel normaal werd beschouwd.

Een leuke ontdekking tenslotte, is dat één van de 400 avonturiers de jonge Julien Lahaut was. Hij werd later bekend als voorman van de communistische partij die kort na de eedaflegging van koning Boudewijn werd vermoord omdat hij degene zou zijn geweest die "vive la république" had geroepen. Of Lahaut in Rusland zijn kommunistische sympathie heeft opgedaan, ga 'k niet verklappen. Dat mag de lezer zelf ontdekken.

Reizigers door de grote oorlog leest als een jongensboek en dat is een compliment!